Loading ... Επιμνημόσυνος λόγος Ι. Κασουλίδη για τους πεσόντες της Ξυλοφάγου
Δεν νομιμοποιούμαστε να διαγράφουμε ελαφρά την καρδία εδάφη δικά μας
Να εργαστούμε στη βάση μιας νέας στρατηγικής για την ενδοκυπριακή λύση
Επιμνημόσυνο λόγο στο μνημόσυνο που διοργάνωσε το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοφάγου για τους πεσόντες της κοινότητας εκφώνησε σήμερα ο υποψήφιος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Κασουλίδης. Ο κ. Κασουλίδης εξήρε την θυσία των πολλών νεκρών της Ξυλοφάγου κατά τα γεγονότα του 64 και του 74, υπογράμμισε το δράμα των αγνοουμένων και την ανεκπλήρωτη υποχρέωση της πολιτείας έναντι των δικών τους, αλλά και το χρέος που μας έχουν αφήσει ως παρακαταθήκη όλοι εκείνοι που έδωσαν ακόμη και την ίδια τους την ζωή προκειμένου να προασπίσουν την ελευθερία και τα δίκαιά μας.
Αναφερόμενος στις επιπτώσεις της κατοχής που για τριαντατρία χρόνια συνεχίζεται, ο κ. Κασουλίδης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «δεν υπάρχει τομέας της Εθνικής, πολιτικής, κοινωνικής ή ακόμη και οικονομικής μας ζωής που να μην έχει επηρεαστεί τα μέγιστα, από τα όσα έγιναν τότε και συνεχίζουν να γίνονται.
Στα χώματα, της πατρίδας μας εγκαθίστανται εκατοντάδες χιλιάδες τούρκοι έποικοι σε μια εγκληματική προσπάθεια να παραχαραχθεί η ιστορία και να αλλοιωθεί η δημοσιογραφική δομή της κατεχόμενης περιοχής. 400,000 υπολογίζονται σήμερα όσοι διαμένουν στα κατεχόμενα εδάφη μας. Η πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου εξακολουθεί να καταστρέφεται. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες του λαού μας εξακολουθούν να καταπατούνται και να παραβιάζονται. Οι περιουσίες μας ξεπουλιούνται και αναπτύσσονται, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν νέα, ανυπέρβλητα τετελεσμένα.»
Ο κ. Κασουλίδης στάθηκε ιδιαίτερα στην αυξητική τάση που καταγράφουν έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό, βάση των οποίων προκαλούνται εντυπώσεις ότι οι Έλληνες της Κύπρου έχουν συμβιβαστεί με την απώλεια της κατεχόμενης γης μας.
Σημείωσε δεικτικά ότι «Δεν μπορεί εμείς οι ίδιοι να δίνουμε καμιά φορά την εντύπωση ότι είμαστε βολεμένοι με την προοπτική να χαθεί η μισή μας πατρίδα. Κάτι που συμβαίνει δυστυχώς, όταν ακόμη και οι έρευνες καταγράφουν λογικές όπως εκείνη που λέει ότι είναι καλύτερα να μείνουν οι Τουρκοκύπριοι απ’ εκεί κι εμείς από εδώ. Λογικές πρόσκαιρης πλάνης, που νομοτελειακά και σε σχετικά σύντομο διάστημα θα μας οδηγήσουν στο εμείς από εδώ και εκείνοι παντού.
Έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε σε αυτά τα κελεύσματα. Και έχει καθήκον η πολιτική ηγεσία του τόπου να εξηγήσει τις επιπτώσεις τους στο λαό. Όχι μονο επειδή το επιτάσσει η ιστορία και οι θυσίες των ηρώων μας, αλλά και γιατί το επιβάλλει η προοπτική μας να επιβιώσουμε ως πλειοψηφία στον τόπο μας. Κάτι που φοβάμαι δεν θα είμαστε, αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν μακροχρόνια, όπως σήμερα εξελίσσονται.
Η αποτροπή του συμβιβασμού με την κατοχή είναι σήμερα η μεγάλη μας πρόκληση. Δεν νομιμοποιούμαστε να διαγράφουμε ελαφρά την καρδία εδάφη δικά μας, δημιουργώντας νέες αλύτρωτες πατρίδες.»
Ο κ. Κασουλίδης αναφέρθηκε τέλος, στον σεβασμό που πρέπει όλοι και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό να επειδυκνύουν σε σχέση με την απόφαση του λαού το 2004, υπογραμμίζοντας όμως ότι αυτό δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι, ούτε και δίνει σε οποιονδήποτε από εμάς το δικαίωμα να βολεύεται στην άπνοια.
«Έχουμε υποχρέωση να πάρουμε ξανά την πρωτοβουλία και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό που θα μπορεί να γνωρίζει και να εκμεταλλεύεται το Διεθνές σκηνικό για να μας φέρει αυτή τη φορά μπροστά σε μια συμφωνημένη λύση. Να ενώνει πραγματικά το λαό μας. Να καταργεί τους μεταξύ μας αχρείαστους διαχωρισμούς και με βάση μια νέα στρατηγική να αναζητήσει ένα διαφοροποιημένο πλαίσιο μέσα από μια διαδικασία που θα μπορεί να δώσει αποτελέσματα. Μια ενδοκυπριακή και όχι δοτή από το εξωτερικό λύση, που να εξασφαλίζει καλύτερα και αποτελεσματικότερα τα δίκαια και δικαιώματα μας, ενώ ταυτόχρονα να μην αφήνει την παγίωση και ενδυνάμωση των τετελεσμένων του 74.
Μια λύση που πρώτα και πάνω απ’ όλα θα επανενώνει την Κύπρο μας. Να παρέχει ασφάλεια στον κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Μια λύση που να μπορεί να εγγυάται ότι ακόμη και αν μακροπρόθεσμες απαιτήσεις δεν εκπληρωθούν, θα υπάρχουν οι ασφαλιστικοί μηχανισμοί για επιστροφή τουλάχιστον στην προτέρα κατάσταση.
Πρέπει να γίνουμε ξανά αποτελεσματικοί. Το κάναμε στο παρελθόν, μπορούμε να το πετύχουμε και σήμερα. Δεν νοείται να έχουμε απωλέσει την ηθική υπεροχή και τη διεθνή συμπάθεια. Είναι αδιανόητο να θεωρούμαστε σήμερα εμείς – τα θύματα μιας ξένης εισβολής – θύτες της δήθεν «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων. Δεν μας αξίζει, δεν μας αρμόζει, δεν δικαιούμαστε να αφήνουμε τέτοιες εντυπώσεις να κυριαρχούν διεθνώς», κατέληξε σε σχέση με το τι οφείλουμε να κάνουμε σήμερα.
Γραφείο Τύπου
Λευκωσία, 5 Αυγούστου 2007