ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Αραδίππου, 19/9/2007

Φίλοι μου,

Λίγους μήνες πριν, όταν ξεκινούσαμε την προσπάθεια να κτίσουμε την κοινωνική συμμαχία που ασταμάτητη πια προχωρεί για να αλλάξει την Κύπρο, κάποιοι θεωρούσαν τον Κύπριο πολίτη δεδομένο.
Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν να κυβερνούν με τον αυταρχισμό και την αλαζονεία που τους χαρακτήρισαν όλα αυτά τα χρόνια.

Στην πορεία τα έχασαν. Συγχύστηκαν. Αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο να χάσουν την εξουσία. Διέλυσαν μάλιστα τις ανομοιογενείς συμμαχίες τους σε μια προσπάθεια να περισώσουν ότι περισώζεται.
Άργησαν όμως. Και άργησαν, επειδή υποτίμησαν το αισθητήριο του Κύπριου πολίτη. Δεν τον έλαβαν υπόψη. Δεν συζήτησαν μαζί του. Δεν αντιλήφθηκαν το πόσο περήφανος είναι. Πόσο αγωνιά, πόσο σκέφτεται το μέλλον της πατρίδας του.

Λογάριασαν λάθος. Γιατί ο Κύπριος πολίτης έχει οράματα, έχει αξίες, έχει φιλοδοξίες για την πατρίδα του. Πιστεύει στο μέλλον που μπορεί να έχει.

Και είναι ακριβώς αυτό το αίτημα των συμπολιτών μας, που εκφράζουμε μαζί απόψε.

Την ανάγκη του λαού μας να προχωρήσουμε μπροστά.

Να κοιτάξουμε μπροστά.

Να δημιουργήσουμε ξανά την ελπίδα και την προοπτική για την Κύπρο μας!

Φίλες και φίλοι,

Η προεδρία Παπαδόπουλου με την πλήρη στήριξη του Δημήτρη Χριστόφια αποτέλεσε πενταετία οπισθοδρόμησης. Σε όλα τα μέτωπα, κάνουμε βήματα πίσω. Η χώρα μας καθηλώνεται.

Πετύχαμε τον μεγάλο στόχο της ένταξης στην Ευρωπαϊκή ένωση. Αντί όμως να προχωρούμε μπροστά σαν μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα, αντί να γινόμαστε πιο δυνατοί για να πετύχουμε την πρόοδο για όλο το λαό μας, αντί να κερδίσουμε φίλους, συμμάχους και στήριξη για να εξυπηρετούμε το Εθνικό μας θέμα, οπισθοχωρήσαμε.

Βλέπουμε σήμερα τις χώρες που αναζητούσαν από εμάς παραδείγματα για το πως θα εναρμονιστούν, να μας κάνουν σήμερα μαθήματα για το πως η ένταξη αξιοποιείται.

Επιμένουμε να χρησιμοποιούμε τα μυαλά μιας άλλης εποχής. Τη συντηρητική αντίληψη της λογιστικής διαχείρισης, που ασχολείται αποκλειστικά με την τάξη στους αριθμούς σήμερα, παραγνωρίζοντας την προοπτική του αύριο.

Αδιαφορώντας παντελώς για τον άνθρωπο.

Κυριαρχούν στην καθημερινότητα μας η αγκύλωση, η μιζέρια και η στασιμότητα…
Με χθεσινές απαντήσεις, δεν λύνονται αυριανά ερωτήματα. Και δυστυχώς, χθεσινές απαντήσεις μόνο, έχει να μας παρουσιάσει η σημερινή εξουσία.

Στο εσωτερικό, το κράτος της Κύπρου λειτουργεί ακόμη με βάση τους σχεδιασμούς και την οργάνωση μιας άλλης εποχής. Για το κάθε τι προβάλλονται νομικίστικες δικαιολογίες που δεν αφήνουν τίποτα να προχωρήσει.
Αντί για συγκροτημένες πολιτικές, λαμβάνουμε αποσπασματικά μέτρα. Παυσίπονα για να μπορέσουμε να αντέξουμε μέχρι λίγο παραπέρα. Ειδικά τώρα που μπήκαμε στην προεκλογική περίοδο, τρέχουν να δώσουν καμιά παροχή, για να καλύψουν το συντηρητικό, απόμακρο και αυταρχικό τους πρόσωπο.
Βιώνουμε δυστυχώς την προεδρία του «βλέποντας και κάνοντας».

Όταν ένα ζήτημα διογκωθεί, όταν η κοινωνία δυσανασχετεί, τρέχουν να δώσουν κάποιο αποσπασματικό επίδομα, να λάβουν ένα προσωρινό μέτρο, να δώσουν κανένα προσφυγικό τίτλο, προκειμένου να απαλύνουν η αγανάκτηση των πολιτών.

Η οικογένεια έχει μείνει αστήριχτη. Δεν αποδέχομαι να είμαστε στον 21ο αιώνα και να μην παρέχουμε ακόμη σαν κράτος, την απαιτούμενη, σχεδιασμένη και ολοκληρωμένη συνδρομή, στην λειτουργία του κορυφαίου αυτού κοινωνικού θεσμού.

Να μην προσφέρουμε στους γονείς την γνώση, για το πως θα αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο των ναρκωτικών.

Να μην έχουμε ακόμη καταφέρει να δημιουργήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα που θα επιτρέπει στα παιδιά μας να αποκτούν τα εφόδια που χρειάζονται μέσα στο σχολείο, αντί στα φροντιστήρια.

Να εξακολουθούμε να βάζουμε τις γυναίκες μπροστά στο δίλημμα δουλειά ή οικογένεια, αντί να τους προσφέρουμε τα εχέγγυα για να μπορούν να εργάζονται, χωρίς αυτό να είναι εις βάρος των παιδιών τους.
Να τρέχουν οι πολύτεκνοι σε ένα σωρό υπηρεσίες για να λαμβάνουν αποσπασματικά μικροεπιδόματα, αντί να υπάρχει κεντρική πολιτική στήριξης που θα βοηθά ουσιαστικά την δημογραφική ανάπτυξη του τόπου.

Να αφήνουμε τους νέους μας χωρίς καθοδήγηση και σωστό προσανατολισμό.

Να μην δημιουργούμε τις συνθήκες για να μπορούν να αξιοποιήσουν με αξιοπρέπεια τις γνώσεις και τις δυνατότητες τους.

Στην Κύπρο, φίλες και φίλοι, οφείλουμε να προχωρήσουμε σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Με αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Όπου η πολιτεία δεν θα αντιμετωπίζει όσους έχουν ανάγκη, σαν ζητιάνους.
Δεν επιτρέπεται στη σύγχρονη Κύπρο, να θεωρείται φιλανθρωπία η προσπάθεια για να πετύχουμε κοινωνική συνοχή.

Να έχουμε τόσους ηλικιωμένους κάτω από το όριο της φτώχιας. Τις χήρες και τις μονογονειακές οικογένειες να καλούνται να αντιμετωπίσουν από μόνοι τους τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Και κανείς να μην ασχολείται, κανείς να μην συζητά για τα ζητήματα αυτά.

Είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω στην δημιουργία συνθηκών κοινωνικής συνοχής. Όποιο και αν είναι το κόστος, οικονομικό ή πολιτικό.

Όπως και είμαι αποφασισμένος να φέρω το κράτος δίπλα και όχι απέναντι στην μικρομεσαία επιχείρηση. Δεν έχει σημασία αν αυτή ασχολείται με τις υπηρεσίες, το εμπόριο, τον τουρισμό ή τη κτηνοτροφία.
Είναι η φιλοσοφία μου, ότι το κράτος οφείλει πρώτα απ’ όλα να αντιληφθεί, ότι ζει και αναπτύσσεται, όταν αναπτύσσονται όλες οι παραγωγικές τάξεις του λαού. Όταν παρέχονται στον καθένα από εμάς. οι ευκαιρίες και η βοήθεια για να παράγουμε πλούτο.

Γιατί αν ο κτηνοτρόφος μας, για παράδειγμα, δεν μπορέσει να πετύχει, τότε ούτε δημόσια έργα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε, ούτε κοινωνική πολιτική μπορούμε να εφαρμόσουμε, αλλά ούτε και συνθήκες ευημερίας για όλο το λαό μας μπορούμε να φτάσουμε.

Ο εκσυγχρονισμός και η μεταρρύθμιση είναι η πρώτη μου προτεραιότητα. Μόνο έτσι θα πετύχουμε την χώρα που αξίζουμε. Μόνο έτσι θα νοιώθει ο κάθε Κύπριος το κράτος του, να είναι φιλικό απέναντι του. Να του λύνει προβλήματα, αντί να του δημιουργεί νέα. Να οδηγεί σε συνθήκες ανάπτυξης και πλούτου για όλους τους Κυπρίους.

Δείτε τι γίνεται σήμερα με την στεγαστική πολιτική. Όπου η στενοκεφαλιά και η αγάπη τους για τη γραφειοκρατία, άφησε να καταστεί η απόκτηση στέγης, όνειρο απατηλό για κάθε νέα Κυπριακή οικογένεια. Δεν πρόκειται να επιτρέψω να γίνουν τα παιδιά μας από ιδιοκτήτες, ενοικιαστές.

Όταν επεβλήθη ο νέος φόρος, το ΦΠΑ δηλαδή στα ακίνητα, το κράτος φάνηκε αχόρταγο. Και νέο ΦΠΑ και μεταβιβαστικά. Και μετά, θέλουν να μας πείσουν ότι εφαρμόζουν κοινωνική πολιτική, ρίχνοντας την κοροϊδία της επιστροφής για την πρώτη κατοικία.

Και όταν λεω για κατάργηση της πολεοδομικής άδειας και ενοποίηση των δύο διαδικασιών σε μία, να πάψουν να μου μιλούν για αφέλειες. Εκεί έφτασαν, για να υποστηρίξουν τον γραφειοκρατικό ογκόλιθο που έχουν δημιουργήσει. Στην ευρωπαϊκή ένωση αποτελεί αξίωμα. Όπου υπάρχει αναμονή και γραφειοκρατία, εκεί υπάρχει διαφθορά.

Ναι κύριοι. Να το πάρουν χαμπάρι. Επί προεδρίας Κασουλίδη θα κτυπηθούν και η γραφειοκρατία, και η κουμπαροκρατία, και η διαφθορά, και η διαπλοκή. Πρώτα απ’ όλα επειδή ως άνθρωπος δεν τα ανέχομαι. Έχω καταφέρει τόσα χρόνια να κρατήσω το όνομα μου καθαρό. Έτσι καθαρό θα το διατηρήσω και στην διάρκεια της προεδρίας μου.

Δεν πρόκειται ποτέ να ανεχθώ το όνομά μου να μπλέκεται με περίεργα εκατομμύρια, με φυσικά αέρια, διαφημιστικές καμπάνιες, ελικόπτερα και κάθε λογής δημόσια διαδικασία προσφοροδότησης. Ούτε εγώ, ούτε και ο Κύπριος φορολογούμενος το ανέχεται.

Το σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος είναι ο στόχος μου. Ένα κράτος αισιόδοξο και γεμάτο αυτοπεποίθηση. Που να ανταποκρίνεται πραγματικά στις ανάγκες του 21ου αιώνα. Που να κάνει τον κάθε πολίτη της Κύπρου περήφανο, για την πρόοδο και την θέση της πατρίδας του.

Για να το πετύχουμε, πρέπει πρώτα απ’ όλα να ανακτήσουμε ως χώρα την χαμένη αξιοπιστία μας. Ξεκινώντας από την προσπάθεια να απαλλαγούμε από την κατοχή.

Να πείσουμε ξανά την διεθνή κοινωνία, για το δίκαιο του λαού μας. Να μην επιτρέπουμε να θεωρούμαστε και ένοχοι από πάνω, για την δήθεν απομόνωση των Τουρκοκυπρίων, αντί θύματα της εισβολής και της κατοχής.

Ακούγεται απίστευτο, ναι, αλλά δυστυχώς μέχρις εδώ μας έφερε η άγονη προεδρία του κ. Παπαδόπουλου σε συνεταιρισμό με τον Δημήτρη Χριστόφια.

Φίλες και Φίλοι,

Την περασμένη Παρασκευή κατέθεσα ενώπιον του λαού μας, μια ολοκληρωμένη πρόταση για το πως θα βγούμε από τα αδιέξοδα στα οποία μας έχουν φέρει. Την δική μου στρατηγική για να μπορέσει η πατρίδα μας, να νικήσει.

Εξήγησα στους συμπολίτες μου χωρίς περιστροφές, την δική μου πεποίθηση ότι η άποψη να μείνουν οι Τουρκοκύπριοι απ’ εκεί και εμείς απ’ εδώ, μας οδηγεί στην δημογραφική ανατροπή και στο εμείς απ’ εδώ και εκείνοι παντού.

Διακήρυξα ότι δεν μπορούμε να χαρίζουμε με την απάθειά μας, την μισή Κύπρο στην Τουρκία. Ότι δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια στις περιουσίες μας που χάνονται καθημερινά. Ότι δεν μπορούμε να γυρίζουμε την πλάτη στους πρόσφυγές μας, που τους έχουμε αφήσει χωρίς ελπίδα επιστροφής.
Ότι δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους το γεγονός ότι οι Τουρκοκύπριοι εξελίσσονται σε «ψευδοπολίτες» στα κατεχόμενα και «υπερπολίτες» στις ελεύθερες περιοχές. Με δικαιώματα και χωρίς υποχρεώσεις. Καθιστώντας τους εαυτούς τους «αφέντες» στον βορρά και «συνέταιρους» στο νότο. Εδώ μας οδηγεί η ευάλωτη – όπως αποδείχτηκε - πολιτική του κ. Παπαδόπουλου.

Παρέθεσα τους λόγους για τους οποίους χάσαμε την νομική μας ισχύ. Το γιατί δεχόμαστε το ένα μετά το άλλο τα πλήγματα από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο, το Συμβούλιο της Ευρώπης. Διότι δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι δεν μπορείς να αφήνεις την χώρα σου χωρίς φίλους και συμμάχους. Χωρίς πολιτική στήριξη και αλληλεγγύη στους αγώνες σου.

Παρέθεσα τους δικούς μου τέσσερις πυλώνες νίκης για την Κύπρο. Την ανάγκη να καταλήξουμε σε μια Εθνική Συμφωνία Πλαισίου Λύσης. Τον τρόπο για να αντικαταστήσουμε το Ναι και το Όχι, με το μαζί. Για να γνωρίζουν και οι πολιτικοί, αλλά και οι πολίτες, τι ζητάμε για να λυθεί το δικό μας πρόβλημα. Για να έχουμε μια απάντηση στο ερώτημα της διεθνούς κοινότητας, για το τι επιτέλους θέλουμε. Ένα λογικό ερώτημα στο οποίο ο κ. Παπαδόπουλος αποτυγχάνει να δώσει πειστικές απαντήσεις.

Παρέθεσα τον τρόπο με τον οποίο η Κύπρος θα ανακτήσει και πάλι το διπλωματικό πλεονέκτημα. Την ηθική υπεροχή που έχουμε, από δικά μας σφάλματα, απολέσει. Το πως θα καταστήσουμε την Κύπρο ισότιμο και αξιόπιστο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την μέθοδο για να ξανακερδίσουμε τους παλιούς μας φίλους και να αποκτήσουμε νέους.

Παρέθεσα το πως θα αξιοποιήσουμε τις Ευρωπαϊκές βλέψεις της Τουρκίας. Μιας Τουρκίας που οι μειωμένες αντιστάσεις του κ. Παπαδόπουλου, άφησε να προχωρεί στην Ευρώπη, εντελώς ανενόχλητη από το Κυπριακό.

Παρέθεσα ακόμη το που πρέπει να στηριχθούμε για να επιδιώξουμε συμφωνημένη και ενδοκυπριακή λύση. Μια λύση που θα δικαιώνει τους πρόσφυγες μας, για τα όσα έχουν υποστεί τόσα χρόνια. Μια λύση που θα παρέχει στο λαό μας ασφάλεια και προοπτικές ανάπτυξης για όλους, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, αλλά και αξιόπιστες εγγυήσεις εφαρμογής.

Μια διαδικασία στην οποία θα πρέπει να προχωρήσουμε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και με την συμβολή της Ευρώπης. Στα πλαίσια όμως των καλών τους υπηρεσιών. Όχι με βάση τον επιδιαιτητικό ρόλο στον οποίο μας διολίσθησε ο κ. Παπαδόπουλος.

Κατηγόρησα ναι, τον κ. Παπαδόπουλο, για την ανοχή που δείχνει προς την πλειοψηφία των υποστηρικτών του, που ο ένας θέλει δύο κράτη, ο άλλος ζητά λύση σε βάθος χρόνου, ο τρίτος αμφισβητεί την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που ο ίδιος ο κ. Παπαδόπουλος μόλις πέρσι έχει υπογράψει.

Κατέθεσα φίλες και φίλοι στον Κυπριακό λαό την πρόταση μου. Με θάρρος και παρρησία. Καθαρά και ξάστερα. Τους ζήτησα να καθίσουμε επιτέλους να μιλήσουμε για το μέλλον. Τους προκάλεσα μάλιστα.
Κύριοι, αν μπορείτε να μιλήσετε για το μέλλον, ελάτε. Να συζητήσουμε πάνω σε αυτό. Να δώσουμε στην πατρίδα μας ελπίδα και διέξοδο.

Τι έκαναν απέναντι σε αυτή την πρόκληση; Κρύφτηκαν. Αφόρισαν. Διαστρέβλωσαν. Έκαναν πως δεν κατάλαβαν. Αυτοί οι ίδιοι, που λίγες μέρες πριν έκαναν κηρύγματα για τον σεβασμό που πρέπει να έχει η άλλη άποψη.

Φίλοι μου,

Δεν χωράει πλέον καμία αμφιβολία. Δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα επιχειρήματα μας. Δεν μπορούν να δώσουν απαντήσεις για την Κύπρο του αύριο. Αδυνατούν και προσπαθούν απλά να κρύψουν την αδυναμία τους. Το μόνο που τους απέμεινε είναι η επένδυση στο διχασμό.

Πάγωσαν την εικόνα στην ημέρα του δημοψηφίσματος και θεωρούν ότι μπορούν να επιβιώσουν πολιτικά στηριζόμενοι πάνω σε αυτό. Επενδύοντας αποκλειστικά στον ψεύτικο φόβο, του δήθεν κινδύνου επαναφοράς του Σχεδίου Ανάν. Χρησιμοποιώντας την χορωδία του επικοινωνιολόγου του Προεδρικού, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό μας. Αυτά όμως, δεν περνάνε πλέον.

Και δεν περνάνε γιατί ο κ. Παπαδόπουλος, αλλά και ο μέχρι πρότινος συνεταίρος του ο κ. Χριστόφιας, θα πρέπει κάποια στιγμή, να μας εξηγήσουν τις πράξεις, αλλά και την αδυναμία τους να χειριστούν το Εθνικό μας θέμα.

Είναι ο κ. Παπαδόπουλος, που απαίτησε με επιστολή του προς τον Γενικό Γραμματέα, να ξεκινήσει διαδικασία για λύση πριν από την ένταξη.

Ο κ. Παπαδόπουλος είναι που δέχτηκε τις επιδιαιτησίες και τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, τα οποία μας οδήγησαν σε ένα δημοψήφισμα, για ένα σχέδιο μη συμφωνημένο.

Είναι ο κ. Παπαδόπουλος και ο κ. Χριστόφιας που επέμειναν για να πάει αυτό το σχέδιο σε δημοψήφισμα γνωρίζοντας από πριν την αρνητική κατάληξη του. Έκαναν το χατίρι στην Τουρκία να παρουσιάζεται σήμερα απενοχοποιημένη και με την ίδια την υπογραφή του κ. Παπαδόπουλου. Να μην αισθάνεται καμία πίεση λόγω του Κυπριακού.

Αρνήθηκαν να εισακούσουν τις δικές μου εκκλήσεις, για να μην μετακυλήσουν τις δικές τους ευθύνες στο λαό. Αρνήθηκαν να το απορρίψουν οι ίδιοι. Κρύφτηκαν πίσω από την πλάτη των Κυπρίων πολιτών και έρχονται σήμερα να μετανοήσουν.

Μας λένε ότι είναι ο πρόεδρος Κληρίδης που μας έφερε εδώ. Θα πρέπει όμως να μας εξηγήσουν το γιατί Παπαδόπουλος, Χριστόφιας και Ομήρου, ζητούσαν το 2003 την ψήφο του λαού, με το Σχέδιο Ανάν σαν βάση διαπραγμάτευσης. Αυτή η θέση κοσμούσε την πρώτη σελίδα του προγράμματος διακυβέρνησης τους. Θα πρέπει ακόμα να μας εξηγήσουν το πως, ο κ. Παπαδόπουλος το δέχθηκε στη Χάγη. Στην έκδοση βέβαια που το παρέλαβε και το απέρριπταν οι Τούρκοι.

Φίλες και Φίλοι,

Οι ευθύνες τους είναι ασήκωτες. Ότι και αν λένε.

Απέτυχαν να διαχειριστούν την διαπραγμάτευση του Κυπριακού. Απέτυχαν να καθοδηγήσουν τον λαό την ημέρα που ο Ντενκτάς άνοιγε τα οδοφράγματα. Ασχολούνταν με ανακοινώσεις για το αν ο Πρόεδρος Κληρίδης άφησε άδεια τα συρτάρια του προεδρικού.

Απέτυχαν να διαχειριστούν το Όχι του λαού και μας έφεραν στα αδιέξοδα που βρισκόμαστε σήμερα.

Απέτυχαν να παίξουν το Ευρωπαϊκό παιγνίδι. Και στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής αλλά και σε αυτό της συμμετοχής στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Γι’ αυτό ας πάψουν να παρελθοντολογούν. Ας σταθούν απέναντι στον Κύπριο πολίτη να μιλήσουν για το αύριο αυτής της χώρας αντί να προσπαθούν να διχάζουν τον λαό μας. Όπως κάνουμε εμείς.

Δημιουργώντας για τον τόπο μας την προοπτική και την ελπίδα.

Με ένα και μόνο κοινό στόχο:

• Να καταστήσουμε την πατρίδα μας ισχυρή και ελεύθερη. Μια χώρα που να συμμετέχει με κύρος και αξιοπρέπεια στη σύγχρονη Διεθνή κοινωνία.

• Να διαμορφώσουμε μια κοινωνία δημοκρατική και δίκαιη. Μια οικονομία δυναμική και αναπτυσσόμενη, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όλων των πολιτών της.

• Να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Την Κύπρο που μας αξίζει.

Φίλες και φίλοι,

Απευθύνομαι σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Ερωτώ ευθέως: Ποια Κύπρο θέλουμε;

Μια Κύπρο απομονωμένη, φοβική, γεμάτη κατάλοιπα άλλων εποχών, ή μια Κύπρο σύγχρονη και Ευρωπαϊκή;

Μια Κύπρο όπου θα συζητάμε πολιτικά, ανοιχτά και υπεύθυνα, ή μια Κύπρο όπου θα συναντάμε φαντάσματα και θα βλέπουμε παντού συνομωσίες και εχθρούς;

Μια Κύπρο δίκαιη, με ανάπτυξη και ευημερία για όλους, ή μια Κύπρο που θα ευνοούνται συστηματικά οι κολλητοί, οι κουμπάροι, οι συνεταίροι, οι άνθρωποι του συστήματος;

Μια Κύπρο που θα καινοτομεί και θα προοδεύσει σε όλους τους τομείς ή μια Κύπρο που θα μένει στάσιμη, κολλημένη στη δεκαετία του ’60, ανήμπορη να αντιληφθεί τις σύγχρονες εξελίξεις;

Συμπατριώτες μου,

Ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε μπροστά. Να κλείσουμε την πικρή παρένθεση που βύθισε την Κύπρο μας στη στασιμότητα και τη μιζέρια.

Ας υπερβούμε όλοι μαζί τις κομματικές αγκυλώσεις και ας μιλήσουμε για όσα μας ενώνουν. Ας εργαστούμε όλοι σκληρά για να κάνουμε πιο μεγάλη, πιο πλατιά, πιο δυνατή, την κοινωνική συμμαχία για την Κύπρο του 21ου αιώνα!

Μια συμμαχία δημιουργικών δυνάμεων για να αλλάξουμε την Κύπρο.

Να δημιουργήσουμε την Κύπρο της Ευρώπης, την Κύπρο των υψηλών στόχων.

Την Κύπρο της αυτοπεποίθησης και της πρωτοπορίας.

Την Κύπρο που δεν θα υστερεί σε τίποτα από τις αναπτυγμένες χώρες αυτής της γης!
Συμπατριώτες μου,

Αυτό είναι το όραμά μου. Αυτός είναι ο στόχος μου.

Και σας καλώ όλους δίπλα μου. Να δώσουμε μαζί το μεγάλο αγώνα.

Να γυρίσουμε την πλάτη στο παρελθόν.

Να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο για μας και τα παιδιά μας!

Να κάνουμε την Κύπρο μας δυνατή, ισχυρή και σεβαστή στην Ενωμένη Ευρώπη!

Να κάνουμε τους νέους μας περήφανους για την πατρίδα τους. Απαλλαγμένους από τα προβλήματα μιας άλλης εποχής.

Να χτίσουμε μαζί μια Κύπρο δίκαιη, γεμάτη αυτοπεποίθηση και περηφάνια.

Αυτό αξίζει στο λαό μας.

Αυτό είναι το όραμα μου.

Αυτή είναι η δέσμευση μου απέναντι στους συμπολίτες μας.

Να χτίσουμε μαζί, την Κύπρο που κερδίζει!

Ολόκληρη η ομιλία σε βίντεο: