Αφού ανέφερε πως η δική του παρουσία ως Υπουργός Εξωτερικών πρόσφερε στην Κύπρο ένα τεράστιο όπλο, την ευρωπαϊκή της ιδιότητα του κράτους μέλους, πρόσθεσε πως «δυστυχώς από τα αποτελέσματα η Κυβέρνηση που παρέλαβε αυτή την επιτυχία έχει μετατρέψει αυτό το όπλο σε πλήρη αφλογιστία. Δεν ξέρουν κατά την άποψή μου και δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν. Εμείς ξέρουμε την Ευρώπη και εμείς μπορούμε στην Ευρώπη».
Ο κ. Κασουλίδης είπε πως στην έκθεση της Κομισιόν «η Τουρκία παίρνει πλήρη άφεση αμαρτιών όσον αφορά τη στάση της στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Για άλλη μια φορά», πρόσθεσε, «ως αποτέλεσμα της αποενοχοποίησης που έτυχε με τη συμμετοχή της ψήφου του κ. Παπαδόπουλου τον Ιούνιο του 2004, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί δεδομένο ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εκφράζει τη δέσμευσή της για αναζήτηση λύσης του κυπριακού προβλήματος υπό την αιγίδα των ΗΕ. Θεωρεί επίσης ως δεδομένο ότι η Τουρκία θα συνεργαστεί με τους δυο ηγέτες στην Κύπρο για την εφαρμογή της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου την οποία θεωρεί καθαρά προπαρασκευαστική κανονικών άμεσων διαπραγματεύσεων», ανέφερε.
Πρόσθεσε πως όσον αφορά την εφαρμογή του πρωτοκόλλου και το περιεχόμενο των δεσμεύσεων της Τουρκίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφεύγει να πει τι δηλώνει η Τουρκία - η οποία δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν προτίθεται να επεκτείνει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας προς την Κύπρο - αποφεύγει να επικρίνει την Τουρκία για την έλλειψη πρόθεσης να συμμορφωθεί. «Απλώς καταγράφει ότι μέχρι την ώρα που συντάχθει η έκθεση η Τουρκία δεν έχει συμμορφωθεί και ικανοποιείται με όσα και εμείς ικανοποιηθήκαμε δηλαδή το πάγωμα των οκτώ κεφαλαίων εκ των οποίων ούτως ή άλλως η Τουρκία τουλάχιστον τα έξι δεν θα ήταν σε θέση να ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση παρά με την παρέλευση κάποιων χρόνων», ανέφερε ο κ. Κασουλίδης.
Ανέφερε πως «ακόμα χειρότερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει τις ενστάσεις της Τουρκίας όσον αφορά τη συμφωνία με το Λίβανο για την εκμετάλλευση της θαλάσσιας οικονομικής ζώνης, χωρίς να αναφέρει εάν και κατά πόσον η Κυπριακής Δημοκρατία είχε δικαίωμα αναφαίρετο σαν ανεξάρτητο κράτος, κράτος μέλος της ΕΕ, να προχωρήσει σε μια τέτοια συμφωνία», ενώ προσθέτει πως στην έκθεση γίνεται αναφορά στην απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Ξενίδη-Αρέστη και «καταγράφεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι αποδέχεται το Δικαστήριο κατ’ αρχήν τη λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων στα κατεχόμενα ότι είναι έννομο εσωτερικό ένδικο μέσο, παρόλο ότι αναφέρει ότι την αποτελεσματικότητα αυτού του «κατ’ αρχήν έννομου εσωτερικού ένδικου μέσου δεν μπόρεσε να την εξετάσει».
Ο κ. Κασουλίδης είπε εξάλλου πως σε ότι αφορά τον έλεγχο της Τουρκίας για τη Συνθήκη του Σέγκεν δεν γίνεται καμία αναφορά στην έκθεση σε ευθύνη της Τουρκίας όσον αφορά τη ροή εποίκων και λαθρομεταναστών στην Κύπρο μέσω της περιοχής που ελέγχουν τα τουρκικά στρατεύματα.
Σε παρατήρηση πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πει πως εάν δεν ήταν ο εκβιασμός από το ελληνικό κοινοβούλιο κατά τη διεύρυνση του 2004 ότι πρέπει να μπουν όλες οι χώρες στην ΕΕ ή καμιά, η Κύπρος δεν θα έμπαινε στην ΕΕ, ο κ. Κασουλίδης αφού ανέφερε πως ουδέποτε ο ίδιος προσωπικά διεκδίκησε την αποκλειστικότητα του επιτεύγματος, είπε πως «με τους ίδιους πρωταγωνιστές, με την Ελλάδα, με το ελληνικό κοινοβούλιο» εάν Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος με «κάποιον Υπουργό Εξωτερικών από αυτούς που είχε, για παράδειγμα τον κ. Λιλλήκα» δεν θα βλέπαμε «ούτε με τα κιάλια» ένταξη στην ΕΕ.


