Φίλες και φίλοι,
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Γνωρίζετε την αγάπη μου για το Παραλίμνι και την Αμμόχωστο. Γνωρίζετε ότι η περιοχή αυτή για όλους εμάς αποτελούσε πάντα σημείο αναφοράς. Σημείο περηφάνιας.
Οι αγώνες που δώσαμε μαζί είναι πάρα πολλοί και εξαιρετικά σημαντικοί. Ο αγώνας που καλούμαστε σήμερα να δώσουμε γίνεται ακόμη πιο σημαντικός.
Όχι μόνο γιατί αφορά την πατρίδα μας. Αλλά επειδή είναι αγώνας για τον κάθε ένα μας προσωπικά. Είναι αγώνας για να βγάλουμε την χώρα μας από την γωνιά. Είναι αγώνας για να αποκτήσει η πατρίδα και η καθημερινότητά μας ασφάλεια. Είναι αγώνας για να διεκδικήσουμε μαζί μια καλύτερη ζωή για όλους.
Την ζωή που η ευρωπαϊκή μας υπόσταση μπορεί να μας δώσει, αλλά οι οπισθοδρομικές αντιλήψεις των Κυβερνόντων μας έχουν αποστερήσει.
Δικαιούμαστε αγαπητοί μου φίλοι μια καλύτερη ζωή. Μαζί θα την πετύχουμε για όλο το λαό μας!

Φίλες και φίλοι,
Το τελευταίο διάστημα, ακούμε και βλέπουμε πολλά περίεργα πράγματα στον τόπο μας.
Για παράδειγμα, αν κάποιος ξένος, από κάποια μακρινή χώρα, που δεν έχει ακούσει ποτέ τίποτα για τη χώρα μας, άκουγε και διάβαζε αυτά που λέει η κυβέρνηση, δηλαδή τον κύριο Παπαδόπουλο, τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, τα κρατικά, «ημικρατικά» και φιλικά στο σύστημα μέσα ενημέρωσης, θα νόμιζε ότι η Κύπρος όπου να’ ναι γίνεται επίγειος παράδεισος.
Θα πίστευε δηλαδή ότι ζούμε σε μια χώρα που κατάφερε που έχει στριμώξει την Τουρκία στη γωνία και απειλεί να κάνει το ίδιο και με τη Μεγάλη Βρετανία. Μια χώρα μπροστά στην οποία όλοι υποτάσσονται. Παλιοί φίλοι, αλλά και άσπονδοι εχθροί.
Μια χώρα τόσο μεγάλη και πλούσια, που δεν ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με κάποια «ξεχασμένα» εδάφη και περιουσίες στο βόρειο τμήμα της.
Μια χώρα τόσο πρωτοπόρα, που, πρώτη στον κόσμο ανακάλυψε την τεχνολογία της πλωτής πλατφόρμας για το φυσικό αέριο.
Και μάλιστα τόσο άνετη, που εμπιστεύεται την υλοποίηση του έργου σε μια παρέα αγνώστων.
Θα άκουγε έναν Πρόεδρο να περηφανεύεται γιατί φόρτωσε στο λαό ένα πρόβλημα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο ίδιος. Έναν Πρόεδρο που μιλά εξ’ ονόματος του 76% των πολιτών, όταν δεν τον υποστηρίζει ούτε το μισό.
Έναν Πρόεδρο της Βουλής, επικεφαλή της αριστεράς, που συμμετείχε στην πλέον συντηρητική κυβέρνηση, που συνυπέγραψε όλες τις πολιτικές της και ξαφνικά «το γύρισε» στην αντιπολίτευση και κάνει ότι δεν είδε και ότι δεν άκουσε τίποτα.
Έναν Πρόεδρο της Βουλής που τη μία μέρα χαιρετίζει την επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης και την άλλη μας περιγράφει το όραμά του για την Κύπρο της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Την Κύπρο δηλαδή που εκ φύσεως δεν πιστεύει.
Και φυσικά, θα άκουγε και θα πίστευε τα «έγκυρα» και «αντικειμενικά» αποτελέσματα δημοσκοπήσεων από εταιρείες που ανήκουν σε ενεργούς Υπουργούς.

Αυτή είναι η κωμικοτραγική εικόνα που επιχειρεί να περάσει τους πολίτες η κυβέρνηση και το σύστημα εξουσίας που τη στηρίζει. Αυτή είναι η αφασία στην οποία κάποιοι θέλουν να οδηγήσουν τον λαό μας.
Από την άλλη πλευρά, βέβαια, φίλες και φίλοι, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η ζωή του μέσου Κύπριου πολίτη, το ξέρετε, το νοιώθετε καθημερινά, απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ειδυλλιακή.
Στην ουσία, κάθε μέρα, το επίπεδο της ζωής μας απειλείται περισσότερο. Κάθε μέρα τα πράγματα γίνονται χειρότερα σε όλους τους τομείς.
Η μέση κυπριακή οικογένεια, όλοι εμείς, αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανή επίθεση. Επίθεση στο εισόδημα, στην αγοραστική δύναμη, στην ποιότητα της ζωής μας.
Τα μεσαία στρώματα, η πλειοψηφία, δηλαδή, της κυπριακής κοινωνίας νιώθουν στο πετσί τους την ανικανότητα και την αναποτελεσματικότητα της σημερινής διαχείρισης. Αυτά όλα που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι θαμώνες του προεδρικού.
Η ακρίβεια έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Οι τιμές στις υπεραγορές αλλάζουν μέρα με την ημέρα. Με τα ίδια χρήματα, αγοράζουμε όλο και λιγότερα πράγματα και ο Υπουργός Εμπορίου περηφανεύεται ότι ακρίβεια δεν υπάρχει.
Οι κόποι και οι θυσίες που κάνει κάθε οικογένεια για τα παιδιά της, κινδυνεύουν να πάνε χαμένοι. Η αποταμίευση είναι παρελθόν.
Η στέγη γίνεται όνειρο απατηλό για τους νέους μας. Η στενοκεφαλιά της κυβέρνησης και η προσήλωσή της στη γραφειοκρατία δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει.
Την ώρα που οι μισθοί τους δεν φτάνουν ούτε για τις στοιχειώδεις, καθημερινές τους ανάγκες, ο Υπουργός Οικονομικών μας λέει ότι ανεβαίνουν οι αξίες της γης, αλλά ανεβαίνουν ισότιμα και οι μισθοί και άρα όλα ισοφαρίζονται.
Οι ηλικιωμένοι, οι πατέρες και οι μητέρες μας, αισθάνονται να βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας. Οι συντάξεις τους δεν τους φτάνουν πλέον. Είναι απαράδεκτο για την κοινωνία μας, ένα τόσο μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων συμπολιτών μας να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Και το κράτος, αντί να στηρίζει, να αντιμετωπίζει όλες τις κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκη, σαν ζητιάνους.
Οι πολύτεκνοι αρκούνται σε μικροεπιδόματα - ασπιρίνες, αντί να υπάρχει κεντρική πολιτική στήριξης, που να ενισχύει τη δημογραφική ανάπτυξη του τόπου.
Οι χήρες και οι μονογονεϊκές οικογένειες καλούνται να αντιμετωπίσουν μόνες τους τις δυσκολίες, αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Οι αγρότες μας έμεινα στο έλεος του Θεού να πρέπει να αντιμετωπίσουν μόνοι τα χίλια δυο προβλήματα και την αύξηση του πετρελαίου.
Εδώ για να αντιμετωπίσουμε τον αφθώδη πυρετό, έπρεπε να επικαλεστούμε την Ευρώπη. Λες και αν δεν ήμασταν στην Ευρώπη θα αφήναμε όλη την κτηνοτροφία μας να καταστραφεί!
Αυτή η κυβέρνηση θα έπρεπε να ντρέπεται. Γιατί οδήγησε την οικονομία να πέσει 11 θέσεις στην ανταγωνιστικότητα, μέσα σε δύο χρόνια. Γιατί οδήγησε την Κύπρο να κατρακυλήσει 13 θέσεις στον πίνακα της διαφθοράς. Πρωτοφανή πράγματα για τη χώρα μας.
Γιατί άφησε την τουριστική μας βιομηχανία καθηλωμένη να υποχωρεί, την ώρα που όλες οι χώρες γύρω μας αναπτύσσονται και ανθίζουν.
Γιατί άφησε τα ξενοδοχεία μας να γερνούν χωρίς κίνητρα να ανακαινίζονται. Γιατί δεν κάνει έργα υποδομής. Κανένα σοβαρό έργο δεν σχεδιάστηκε και δεν υλοποιήθηκε από αυτή την κυβέρνηση.
Φίλες και φίλοι,
Το μόνο πράγμα που η κυβέρνηση Παπαδόπουλου – Χριστόφια παράγει με ζήλο είναι πιο πολλοί φόροι, διαφθορά και σκάνδαλα.
Σήμερα, η αναξιοκρατία, η γραφειοκρατία, η κουμπαροκρατία αποτελούν εμπόδιο σε κάθε δημιουργική προσπάθεια. Η αδιαφάνεια και η διαπλοκή κυριαρχούν στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Βλέπουμε πόσο εύκολο είναι να γίνει κάποιος εκατομμυριούχος, με περίεργες εταιρείες και τις κατάλληλες διασυνδέσεις με το λόφο του Προεδρικού. Αλλά και το γραφείο του προέδρου.
Χτες ήταν το θέμα της προμήθειας οπλισμού, των ταμείων της Αρχής Ηλεκτρισμού και της καμπάνιας του ευρώ.
Σήμερα είναι το θέμα του φυσικού αερίου. Αύριο, ποιος ξέρει τι άλλο θα μάθουμε για τα πεπραγμένα της απερχόμενης κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές στατιστικές, ο Κύπριος μένει πίσω έναντι του μέσου Ευρωπαίου. Την ώρα που πέντε χρόνια πριν, ήμασταν πολύ πιο μπροστά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εκεί που περηφανευόμασταν, σήμερα ντρεπόμαστε. Δεν μας αξίζει αυτή η κατάντια.
Ο κύριος Παπαδόπουλος και η κυβέρνησή του χρωστούν μια συγνώμη στον κυπριακό λαό. Αυτή δεν είναι η Κύπρος που οικοδομήσαμε με ιδρώτα και κόπο. Δεν είναι η Κύπρος που ονειρευόμαστε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.
Αντί συγνώμη όμως, δεν λένε τίποτα. Σιωπή. Παραχάραξη και παραπλάνηση.
Επενδύουν στο διχασμό του κόσμου. Επιμένουν στην παρελθοντολογία. Επιμένουν να οδηγούν την πολιτική μας ζωή στα ψευδοδιλήμματα και την άρνηση. Επιχειρούν να μας πείσουν, ότι τίποτα δεν συμβαίνει και ότι όλα πάνε καλά.
Έχουμε φίλοι μου να κάνουμε με ένα πρόεδρο απόμακρο. Που ζει μακριά από τους πολίτες και τα προβλήματα τους. Κυβερνά την πατρίδα μας λες και είναι χωράφι δικό του. Ζητά την ψήφο του λαού, άκουσον άκουσον, για να τον θωρακίσουμε. Μα από ποιον να τον θωρακίσουμε; Από την δημοκρατία; Από την θέληση των πολιτών να πάει η χώρα μας μπροστά; Από την αποτυχία; Μόνο σε τριτοκοσμικά και δικτατορικά κράτη, ακούγονται τέτοιου είδους επιχειρήματα.
Είναι μια άλλη Κύπρο που θέλουμε. Μια Κύπρο περήφανη και δυνατή! Μια Κύπρο όπως αυτή που οραματιστήκαμε όταν κερδίζαμε την μάχη για ένταξη στην Ευρώπη. Την Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Κύπρο που μαζί θα οικοδομήσουμε από τον επόμενο Φεβράρη!

Φίλες και φίλοι,
Μπροστά στα προβλήματα, δεν έχει νόημα να σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Την εξέλιξη δεν μπορείς να τη σταματήσεις. Κοροϊδεύει τον κόσμο όποιος υποστηρίζει ότι μπορεί να παγώσει το χρόνο και να μείνουν τα όλα όπως είναι, απαράλλακτα, για πάντα.
Αυτό που κάθε σοβαρός ηγέτης πρέπει να κάνει είναι να προβλέπει, να σχεδιάζει και να εφαρμόζει πολιτικές που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις του μέλλοντος. Να καταθέτει ιδέες βασισμένες σε ένα στέρεο όραμα. Ποιο είναι το όραμα του κυρίου Παπαδόπουλου; Δυστυχώς, η εξουσία. Η εξουσία για τον ίδιο και για μια ομάδα συγγενών και συνεταίρων.
Από την άλλη, ποιο είναι το όραμα του κυρίου Χριστόφια; Μήπως είναι ο σοσιαλισμός; Μήπως η επανάσταση; Ή μήπως, σεμνά και ταπεινά, να συγκυβερνήσει ξανά, παρέα με τον κύριο Παπαδόπουλο, όπως ο ίδιος έχει δημόσια δεσμευτεί;
Γιατί, μπορεί σήμερα να υποδύεται τον τιμητή των πάντων, στην πραγματικότητα όμως, οι δύο συνέταιροι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. Είναι και οι δύο ένοχοι για τη οπισθοδρόμηση και την παρακμή της πατρίδας μας.
Κυβέρνησαν μαζί, θέτοντας τα συμφέροντα των κομμάτων τους πάνω από τα συμφέροντα της πατρίδας.
Φταίνε και οι δυο το ίδιο για την σημερινή αποτυχία και χρεοκοπία.
Και να γνωρίζουν κάτι καλά. Ο λαός μας δεν θα απαλλαγεί από την προεδρική αλαζονεία που ζούμε σήμερα, για να φέρει στην Κυβέρνηση τον αυταρχισμό ενός ΑΚΕΛικού κομματικού μηχανισμού.
Η διαφορά μας φίλοι μου, είναι ότι εμείς έχουμε πρόγραμμα. Έχουμε όραμα. Την Κύπρο της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής. Που μπορεί να προσφέρει ασφάλεια και καλύτερη ζωή σε κάθε Κύπριο, σε κάθε Κύπρια.
Εβδομάδα με την εβδομάδα, καταθέτουμε το πρόγραμμά μας. Λέμε:
Στήριξη σε κάθε κυπριακή οικογένεια. Για την οικονομική της βελτίωση. Για την αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων. Βοήθεια στους γονείς για το πώς θα αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο των ναρκωτικών, για το πώς θα περιοριστούν τα οδικά δυστυχήματα.
Λύσεις για ανταγωνιστική οικονομία, που παράγει πλούτο και θέσεις εργασίας.
Προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό του Κράτους και της δημόσιας υπηρεσίας.
Λύσεις για προσιτή κατοικία. Μείωση του ΦΠΑ στο 5% και κατάργηση των μεταβιβαστικών για την πρώτη κατοικία. Ενοποίηση των δύο διαδικασιών σε μία για την πολεοδομική άδεια.
Προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της εθνικής φρουράς. Για την προοπτική ουσιαστικής, πραγματικής δεκατετράμηνης θητείας, με παράλληλη ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και ενεργοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος.
Εφόδια για ένα σωστό σχολείο και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καλλιεργεί τη μόρφωση και προετοιμάζει για τη σύγχρονη, ανοικτή ευρωπαϊκή κοινωνία.
Διέξοδο στις συμπολίτισσές μας ώστε να σταματήσουν να μπαίνουν στο δίλημμα δουλειά ή οικογένεια. Για να εργάζονται, χωρίς αυτό να είναι εις βάρος των παιδιών τους.
Λύσεις για τον τουρισμό.
Προτάσεις για τους πρόσφυγες μας που όχι μόνο χάνουν την ελπίδα της επιστροφής, αλλά αντιμετωπίζουν καθημερινά την απαξίωση από ένα κράτος που στέκει απέναντι αντί δίπλα τους.
Θέλω σήμερα, από εδώ στην ελεύθερη Αμμόχωστο να καταθέσω ενώπιον σας την αποφασιστικότητα μου να δοθούν τίτλοι ιδιοκτησίας σε όλους ανεξαίρετα τους πρόσφυγες μας. Δεν μπορεί η Κύπρος να είναι κράτος αδικίας.
Η βοήθεια του κράτους για την απόκτηση κατοικίας στις προσφυγικές οικογένειες δεν μπορεί να είναι οι 9,800 λίρες που είναι σήμερα. Τι αγοράζεις με αυτά τα λεφτά; Η χορηγία του κράτους οφείλει να είναι το 20% της αξίας μιας πραγματικής μικρής κατοικίας. Το ποσό δηλαδή των 42,000 λιρών.
Η φερεγγυότητα των προσφύγων είναι δέσμευση μου να αποκατασταθεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
Δεν μπορούν να βλέπουν όλους εμάς τους μη πρόσφυγες να υποθηκεύουμε ή ακόμη και να πουλάμε τις περιουσίες μας και αυτοί να μην μπορούν να επενδύσουν σε μια καλύτερη ζωή για τους ιδίους και τα παιδιά τους.
Μέσω του Φορέα Ίσης Κατανομής των Βαρών, οι πρόσφυγες, με την εγγύηση της κυβέρνησης πρέπει να δικαιούνται χρηματοδότηση για το μέγιστο ποσό των 100,000 λιρών.
Και τέλος, το θέμα της ισότητας. Ποια άραγε δικαιοσύνη επιβάλλει να διαχωρίζονται με αυτό τον τρόπο οι άντρες από τις γυναίκες πρόσφυγες; Είναι δέσμευση μου η αναγνώριση του δικαιώματος της προσφυγικής ιδιότητας στα παιδιά γυναικών προσφύγων. Δεν ανέχομαι εγώ τέτοιου είδους ξεροκεφαλιές και αδικίες!

Φίλες και φίλοι,
Αν στο εσωτερικό προσπαθούμε με τις λύσεις του 60 να δώσουμε απαντήσεις στα προβλήματα του 21ου αιώνα, στο εθνικό μας θέμα τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Στην εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση αυτή έχει να δείξει μόνο ήττες.
Σπαταλούμε ό,τι κερδίσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Οδηγούμαστε από τη μία αποτυχία στην άλλη. Χάνουμε κάθε μέρα την αξιοπιστία μας. Η χώρα μας δέχεται το ένα πλήγμα μετά το άλλο.
Από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και Κοινοβούλια φίλων χωρών, όπως η Γερμανία και η Ιταλία.
Από χώρες παραδοσιακά συμμάχους, όπως η Συρία.
Πρόσφατα από τη συμφωνία συνεργασίας Βρετανίας – Τουρκίας.
Από θύματα της Κυπριακής τραγωδίας, κοντεύουμε να θεωρηθούμε θύτες της δήθεν απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων!
Φίλοι μου,
Πρέπει να καταλάβουμε κάτι: Τα απανωτά χτυπήματα που δέχεται η χώρα μας δεν είναι μοιραία. Ούτε η αιτία τους είναι η απόφαση του λαού μας. Κανένας λαός δεν καταδικάστηκε για την απόφαση του. Είναι αποτέλεσμα μιας αλαζονικής, ξένης προς τα ευρωπαϊκά ήθη, αδύναμης και ανήμπορης να αντιληφθεί το διεθνές σκηνικό, εξωτερικής πολιτικής.
Οφείλονται στον ερασιτεχνισμό και την υπεροψία της κυβέρνησης Παπαδόπουλου. Συμπεριφορά απαράδεκτη μέσα στην Κύπρο, αλλά εγκληματική όταν την εξάγουμε στους εταίρους και τους συμμάχους μας.
Έχουμε μείνει μόνοι, χωρίς φίλους, να προσπαθούμε να προλάβουμε τις εξελίξεις.
Από την χώρα με τη διεθνή συμπάθεια και την διπλωματική υπεροχή, κατάντησαν οι κυβερνώντες να κατασκευάζουν εχθρούς και συνωμότες για να επιβιώσουν πολιτικά!
Η εικόνα της Κύπρου έχει αλλάξει από ένα και μόνο λόγο. Από τον τρόπο που οι συνέταιροι της αποτυχίας, οι κύριοι Παπαδόπουλος και Χριστόφιας, διαχειρίστηκαν το Κυπριακό τόσο πριν, όσο και μετά το δημοψήφισμα.
Φίλες και Φίλοι,
Αυτός ο λαός, εμείς όλοι, δεν αγωνιστήκαμε για την ένταξη, για να έρθουν οι δύο συνεταίροι αυτήν την κορυφαία εξέλιξη να την υπονομεύσουν.
Η Ευρώπη είναι η μόνη ασφάλειά μας. Όχι τα τριτοκοσμικά πειράματα του Τάσου Παπαδόπουλου. Αρκετά πλήρωσε ο τόπος μας από τέτοια πειράματα στο παρελθόν.

Έχουμε αφήσει τις περιουσίες μας να χάνονται, τα πατρογονικά μας εδάφη να ξεπουλιούνται, την Αμμόχωστο και την Μόρφου να ρημάζουν και την ελληνική ιστορία να σβήνει στο βορρά.
Έχουμε κάνει τους Τουρκοκύπριους από «ψευδοπολίτες» στα κατεχόμενα, «υπερπολίτες» στις ελεύθερες περιοχές. Με δικαιώματα και χωρίς υποχρεώσεις.

Φίλες και Φίλοι,
Έχω καταθέσει την ολοκληρωμένη πρότασή μου για το πώς θα βγούμε από τα αδιέξοδα στα οποία μας έχουν φέρει. Την δική μου στρατηγική για να μπορέσει η πατρίδα μας, να ανακτήσει την ηθική υπεροχή και το διπλωματικό πλεονέκτημα. Να βγει από τη γωνιά. Να δικαιωθεί και να κερδίσει.
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να συμφωνήσουμε οι Έλληνες της Κύπρου για το τι θέλουμε και πως θα το πετύχουμε. Να υιοθετήσουμε, μέσα από το Εθνικό Συμβούλιο, σε σύντομο χρόνο, την Εθνική Συμφωνία Πλαισίου Λύσης.
Να εκμεταλλευτούμε επιτέλους, με επιθετική διπλωματία, την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας που την αφήσαμε σήμερα να προχωρεί ανεμπόδιστη.
Να αναζητήσουμε λύση εντός Κύπρου. Ενδοκυπριακή και όχι δοτή από το εξωτερικό. Εγώ μόνο συμφωνημένη λύση πρόκειται να φέρω στον λαό για να την εγκρίνει σε δημοψήφισμα. Χωρίς επιδιαιτησίες και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Που να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προσφέρει ασφάλεια, δικαίωση στο θέμα των περιουσιών και εγγυήσεις εφαρμογής.

Φίλες και φίλοι,
Η αποτυχημένη κυβέρνηση των δύο συνεταίρων, ήρθε η ώρα να φύγει.
Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος! Εμείς οι ελεύθεροι και περήφανοι Έλληνες της Κύπρου, τα τριτοκοσμικά πειράματα τα έχουμε ζήσει από τη δεκαετία του ‘60 και τα έχουμε πληρώσει ακριβά.
Ας μην ξεχνούμε, ποιοι αφιέρωσαν τη ζωή τους για τους εθνικούς αγώνες. Ποιοι υπερασπίστηκαν αξίες όπως η ελευθερία, η πατρίδα, η δημοκρατία.
Ποιοι έβαλαν την Κύπρο, σε πείσμα των αντιπάλων μας, στον σύγχρονο κόσμο. Στο δρόμο της Ευρώπης, της ανάπτυξης, της ασφάλειας και της προοπτικής για το μέλλον.
Έτσι και σήμερα, πρέπει να υπερασπιστούμε πάλι την πατρίδα μας. Να πάρουμε τις τύχες της χώρας στα χέρια μας. Δεν μας αξίζει να αποδεχόμαστε σιωπηρά τη μοίρα της κατοχής. Δεν μας αξίζει να είμαστε στο περιθώριο της ιστορίας, στο περιθώριο της Ευρώπης. Μας αξίζει να είμαστε στην καρδιά της Ευρώπης. Πρωταγωνιστές και όχι ουραγοί.
Και να σας πω και αυτό.
Αφήστε τους να μιλούν, αφήστε τους να νομίζουν ότι με τον ψίθυρο μπορούν να μας διαλύσουν και πιάστε δουλειά. Κάντε το καθήκον σας και εκθέστε τους, όπως το κάνατε και στο παρελθόν. Πείτε τους να ρωτήσουν γύρω τους και θα μάθουν την αλήθεια.
Κάθε μέρα, όπου πάω, όλο και περισσότεροι συντάσσονται μαζί μας. Ο χρόνος τους τελείωσε. Το ποτάμι διογκώνεται!
Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα για να αλλάξουμε την πορεία της παρακμής, της ανασφάλειας, της απομόνωσης και της διαφθοράς για την Κύπρο μας.
Ελάτε μαζί μας. Αυτόν τον αγώνα τον δίνουμε μαζί!
Κάθε μέρα είναι κέρδος. Κάθε πολίτης είναι σημαντικός. Το μήνυμά μας πρέπει να περάσει παντού. Να υπερβεί γκρίνιες και μεμψιμοιρίες. Είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε και να κερδίσουμε αυτή τη μάχη.
Αγωνιζόμαστε για τις κοινές μας αξίες.
Αγωνιζόμαστε για τα κοινά μας οράματα.
Αγωνιζόμαστε για την επιβίωση και τη δικαίωση του κυπριακού ελληνισμού.
Αγωνιζόμαστε για να δώσουμε ξανά ασφάλεια και προοπτική στον Κύπριο και την Κύπρια.
Αγωνιζόμαστε για να καταστήσουμε την πατρίδα μας ισχυρή και ελεύθερη.
Αγωνιζόμαστε για τη νίκη και μόνο τη νίκη. Έχουμε ιστορική υποχρέωση έναντι της πατρίδας μας να κερδίσουμε την νίκη στις εκλογές!