Φίλες και φίλοι,
Αύριο, στη μεγάλη προεκλογική μου εκδήλωση στη Λεμεσό, θα με τιμήσουν με την παρουσία τους 56 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Της μεγαλύτερης και πιο ισχυρής ευρωπαϊκής πολιτικής ομάδας, στην οποία κι εγώ συμμετέχω.
Ευρωβουλευτές από κάθε κράτος - μέλος της Ένωσης, και από τα (27) που την απαρτίζουν, θα ταξιδέψουν στη χώρα μας για να στηρίξουν, όχι εμένα, αλλά τη βούληση του λαού μας να είναι η Κύπρος στην καρδιά της Ευρώπης.
Τους καλωσορίζω θερμά στη χώρα μας. Απ’ όσο γνωρίζω, η Κύπρος για πρώτη φορά στην ιστορία της δέχεται τόσο μεγάλο αριθμό ευρωπαίων αξιωματούχων.
Η παρουσία τους εδώ είναι ένα μήνυμα ότι ο κυπριακός λαός έχει επιρροή. Έχει συμμάχους. Έχει δύναμη την οποία σήμερα δεν αξιοποιεί.
Η παρουσία τους εδώ αποδεικνύει ότι έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε το σημερινό εις βάρος μας ισοζύγιο έναντι της Τουρκίας. Ότι μπορούμε να φέρουμε με το μέρος μας τους ευρωπαίους εταίρους και να βάλουμε την Τουρκία στη γωνία. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Ότι μπορούμε να τους κάνουμε συμμάχους στην προσπάθειά μας για δίκαιη λύση του εθνικού θέματος.
Η παρουσία τους εδώ είναι μια ακόμη απόδειξη της άποψης που υποστηρίζω εδώ και οκτώ μήνες: ότι η επιδεινούμενη απομόνωσή μας και οι αλλεπάλληλες αποτυχίες μας στο εξωτερικό τα τελευταία πέντε χρόνια οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στη λανθασμένη, κοντόφθαλμη και επιζήμια εξωτερική πολιτική που ασκήθηκε από την απερχόμενη κυβέρνηση.
Στους εταίρους μας πρέπει να ξαναθυμίσουμε την πραγματικότητα που τείνει να ξεχαστεί. Να ξαναφέρουμε το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις. Η Τουρκία, στην υπόθεση της Κύπρου, είναι ο θύτης και όχι το θύμα.
Η Τουρκία πρέπει να διαλέξει. Στην Ευρώπη μπορεί κάποτε να μπει ως εταίρος, όμως ποτέ ως εισβολέας. Δεν μπορεί να διαπραγματεύεται ανενόχλητη την ένταξή της στην Ευρώπη, όσο κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος. Έστω και τώρα, 34 χρόνια μετά, οφείλει να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και τη νομιμότητα.
Θέλω να κάνω για άλλη μια φορά ξεκάθαρο το ότι για τη σημερινή δυσχερή μας θέση δεν φταίει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Κάποια στιγμή πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Από το 2004, ο κύριος Παπαδόπουλος δεν πέτυχε απολύτως τίποτα που να βελτιώνει τη διεθνή θέση της Κύπρου και να αδυνατίζει τη θέση της Τουρκίας. Την άφησε να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά χωρίς καμία υποχώρηση.
Στο εσωτερικό, ο κ. Παπαδόπουλος μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Στο εξωτερικό ωστόσο υπήρξε απολύτως βολικός απέναντι στην Τουρκία και όσους την υποστηρίζουν. Η Τουρκία πέτυχε σε πέντε χρόνια όσα προσπαθούσε για δεκαετίες ολόκληρες.
Ο κύριος Παπαδόπουλος διαχειρίστηκε το εθνικό θέμα όσο μπόρεσε. Δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει.
Σήμερα, ενώ έχουμε όλο το δίκαιο με το μέρος μας, είμαστε στη χειρότερη θέση που ήμασταν ποτέ.
Σήμερα, η Τουρκία κορυφώνει το έγκλημά της με δεκάδες χιλιάδες εποίκους, με το ξεπούλημα των περιουσιών μας, και είναι στην καλύτερη θέση από το 1974.
Κανείς δεν ασχολείται με την κατοχή. Δυστυχώς, το μόνο θέμα στην ατζέντα της διεθνούς και Ευρωπαϊκής συζήτησης είναι η άρση της δήθεν απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων.
Ο κύριος Παπαδόπουλος, όποιες και αν είναι οι προθέσεις του, αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να πείσει έστω κι έναν Ευρωπαίο ότι έχουμε δίκιο.
Στο ίδιο το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, η κυρίαρχη θέση ισχυρών κρατών, όπως της Γαλλίας του κ. Σαρκοζύ, της Γερμανίας της κυρίας Μέρκελ, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και άλλων, είναι πολύ πιο αυστηρή για την Τουρκία από τον κύριο Παπαδόπουλο, σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσει για να συνεχίσει τον ευρωπαϊκό της βηματισμό.
Αύριο, ενώπιον των ευρωπαίων συναδέλφων μου, δεν θα μιλήσω για τον κύριο Παπαδόπουλο, ούτε και για τα αδιέξοδα της πολιτικής του. Αύριο θα ξεκαθαρίσω τρία πράγματα:
Πρώτον, για το ευρωπαϊκό πλαίσιο που πρέπει να διέπει την πορεία της Τουρκίας στην Ευρώπη. Για την υποχρέωση της να συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες: τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο που παραβιάζει για δεκαετίες στην Κύπρο. Στην Τουρκία εναπόκειται να αποδείξει μέσω του Κυπριακού, αν πράγματι εννοεί το ευρωπαϊκό της μέλλον.
Δεύτερον, για τις βασικές αρχές που διέπουν τις προσπάθειές μας για λύση και ειδικά για τα σημεία στα οποία ο κυπριακός λαός δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω. Για τις κόκκινες γραμμές μας, πέρα από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση.
Και Τρίτον: θα αναφερθώ στα πρακτικά βήματα. Την δουλειά και τις πρωτοβουλίες που πρέπει να αναλάβουμε για να προχωρήσουμε το εθνικό μας θέμα. Συγκεκριμένα άμεσα και εφαρμόσιμα μέτρα για τη διαχείριση του Κυπριακού προβλήματος, με άξονες την επιθετική, πρωτοβουλιακή πολιτική στο εξωτερικό και την εθνική συνεννόηση και συμφωνία εντός Κύπρου.