Νέα Πολιτική

Νίκη για την Κύπρο

Το κλίμα σήμερα

Στο τέλος της άγονης προεδρίας Παπαδόπουλου, το Κυπριακό παρουσιάζεται σαν ένας αδιαπέραστος λαβύρινθος.

Στο εξωτερικό, κανείς δεν ασχολείται με την ουσία του, ενώ η Κύπρος εμφανίζεται χωρίς σχέδιο και με σύγχυση στρατηγικής, σε σημείο που δεν πείθουμε κανέναν για το:      

- αν θέλουμε λύση
- τι λύση θέλουμε
- και πώς θα την πετύχουμε

Στο εσωτερικό εμπεδώνεται η μοιρολατρική προσέγγιση του «τίποτα δεν γίνεται και τίποτα δεν μπορεί να γίνει».

Κι όμως, η Κύπρος μπορεί να κερδίσει. Φτάνει να εφαρμοστεί μια νέα στρατηγική εξωστρεφών πρωτοβουλιών, μελετημένων διπλωματικών κινήσεων και δημιουργίας ισχυρών διεθνών συμμαχιών.

Χρειαζόμαστε επιθετική διπλωματία, ικανή να κερδίζει μάχες διεθνώς. Με αιχμή του δόρατος ένα νέο πλαίσιο αρχών: Μια εθνική συμφωνία πλαισίου λύσης.

Έτσι μόνο θα αποκτήσουμε στρατηγική νίκης, που θα δώσει ξανά στην πλευρά μας το πάνω χέρι, δημιουργώντας προοπτικές λύσης αποδεκτής από το λαό.
 

Η πενταετία Παπαδόπουλου

Η πενταετία Παπαδόπουλου ήταν μια άγονη περίοδος, κατά την οποία:
 
Οι Τουρκοκύπριοι παρουσιάζονται σήμερα ως «ψευδοπολίτες» στα κατεχόμενα και «υπερπολίτες» στις ελεύθερες περιοχές. Απολαμβάνουν δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις. Τα μέτρα για την οικονομική στήριξη των Τουρκοκυπρίων στοιχίζουν στον Κύπριο φορολογούμενο 80 με 100 εκατομμύρια λίρες το χρόνο.

Την ίδια ώρα οι περιουσίες μας υφαρπάζονται και κατά δήλωση του κ. Λιλλήκα σε τρία χρόνια δεν θα έχει μείνει τίποτα.

Η παραδοσιακή νομική μας ισχύς δέχεται αλλεπάλληλα πλήγματα.
Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου εξελίσσονται σε ωρολογιακή βόμβα με τους Τουρκοκύπριους δικαστές και τις παραπομπές στην ψευδοεπιτροπή.

Ο εποικισμός καλπάζει με ορατό πια τον κίνδυνο της δημογραφικής ανατροπής.
Δόθηκαν ήδη 160.000 νέες άδειες εργασίας. Οι Τουρκοκύπριοι εξελίσσονται σε «αφέντες» στο βορρά και «συνέταιροι» στο νότο.

Έχουμε μείνει χωρίς πραγματικούς συμμάχους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο μας επικρίνει αντί να είναι αλληλέγγυα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Βρετανοί όχι μόνο δεν αντιδρούν, αλλά αντιθέτως έχουν βολευτεί με τον κ. Παπαδόπουλο, αφού σήμερα δεν δημιουργούνται προβλήματα στην Τουρκία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας μελετά πως θα αλλάξουν οι όροι εντολής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης δέχθηκε «εκλελεγμένους» Τουρκοκύπριους αντιπροσώπους σαν παρατηρητές.

Η Ισλαμική Διάσκεψη αναβάθμισε την Τ/Κ κοινότητα σε Τουρκοκυπριακό κράτος.
Ο Ταλάτ γίνεται δεκτός διεθνώς, κάτι που ήταν αδιανόητο πριν το 2003.

Η είσοδος και έξοδος από τα παράνομα λιμάνια και αεροδρόμια υπό τον έλεγχο των ψευδοαστυνομικών και των ψευδοτελωνειακών κατάντησε νόμιμη.
Ξένοι πολιτικοί αξιωματούχοι εισέρχονται από το αεροδρόμιο της Τύμπου, ενώ γραφεία της Ε.Ε. λειτουργούν στα κατεχόμενα.

Τα λάθη που έχουν γίνει είναι πολλά. Είναι ο ίδιος ο κ. Παπαδόπουλος που ζήτησε διαπραγματεύσεις πριν από την ένταξη. Συμφώνησε την επιδιαιτησία και τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Συρθήκαμε σε ένα δημοψήφισμα χωρίς να έχει προηγηθεί συμφωνία. 

Ακόμα και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το αντιμετώπισε με αμηχανία.

Η Τουρκία με τον κ. Παπαδόπουλο απέναντι, πέτυχε ό,τι ήθελε. Και επιπλέον αποενοχοποιήθηκε με ψήφο του ιδίου του κ. Παπαδόπουλου τον Ιούνιο του 2004. Προχωρεί έτσι ανενόχλητη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς βάρη από το Κυπριακό.

Σήμερα, η διεθνής κοινότητα δεν έχει στην ατζέντα της την εισβολή, την κατοχή, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη λύση του κυπριακού.

Το χειρότερο όλων είναι ότι οι Έλληνες της Κύπρου, τα θύματα της εισβολής, έφθασαν στο σημείο να θεωρούνται θύτες της δήθεν απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα.
Το Κυπριακό όμως δεν λύνεται με συνθήματα. Οι συμπολίτες μας απαιτούν και δικαιούνται την αλήθεια. Καθαρές κουβέντες, καθαρές δεσμεύσεις, καθαρή προοπτική για το μέλλον.

Η  διαχείριση του Όχι του λαού

Θέλω να κάνω ξεκάθαρο, πως για όλες αυτές τις καταθλιπτικές και οδυνηρές διαπιστώσεις δεν ευθύνεται η απόφαση του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα.  Ευθύνεται η διαχείριση και η πολιτική του κ. Τάσσου Παπαδόπουλου. Με συνυπεύθυνο το Δημήτρη Χριστόφια.

Διαφωνούσε με το σχέδιο Ανάν ο πρόεδρος Παπαδόπουλος. Γιατί το πήγε σε δημοψήφισμα, γιατί δέχθηκε την διαιτησία;

Είπε ότι η διαιτησία ήταν λάθος. Ισχυρίστηκε ότι τα Η.Ε. δεν τήρησαν τα όσα του υποσχέθηκαν γραπτώς. Τότε γιατί δεν αρνήθηκε το δημοψήφισμα;
Είπε ότι το δημοψήφισμα ήταν προδέσμευση από τους Βασιλείου και Κληρίδη.  Ήταν, αλλά για μια συμφωνημένη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Δεν ήταν το δημοψήφισμα μέσο για να μετακυλήσουν κάποιοι τις ευθύνες στο λαό.

Ο λαός κλήθηκε να αποφασίσει και αποφάσισε.  Το σχέδιο Ανάν δεν μπορεί και δεν πρόκειται να επανέλθει.  Ούτε αυτούσιο, ούτε με διακοσμητικές αλλαγές.
Η νέα πρόταση για λύση θα παρουσιαστεί σίγουρα ενώπιον του λαού σε δημοψήφισμα και θα πρέπει να είναι προϊόν αμοιβαία αποδεκτής συμφωνίας.

Η στρατηγική για έξοδο από τα αδιέξοδα

Το πραγματικό διακύβευμα σήμερα είναι ποιος μπορεί να φέρει προοπτική νίκης για το αύριο. Ποιος μπορεί να φέρει την προοπτική  επανένωσης της πατρίδας μας με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Η 5ετία αυτή έδειξε ότι ούτε ο κ. Παπαδόπουλος, ούτε ο κ. Χριστόφιας μπορούν, γιατί είναι συνεργοί του σημερινού αδιεξόδου.

Βασική επιδίωξη μου είναι να αποφύγουμε μια λύση «δοτή». Μια λύση που θα ετοιμάσουν άλλοι για εμάς και δεν θα ενσωματώνει τις προσδοκίες όλων των Κυπρίων. Ε\Κ και Τ\Κ.

Μια τέτοια λύση πρέπει να είναι το προϊόν του δικού μας σχεδιασμού. Των δικών μας τολμηρών πρωτοβουλιών.

Εθνική Συμφωνία Πλαισίου Λύσης – Η πρόταση πολιτικής

Ευθύς μετά την εκλογή μου δεσμεύομαι να ορίσω ομάδα εγνωσμένου και διεθνούς κύρους, από συνταγματολόγους, διεθνολόγους, οικονομολόγους και άλλους εμπειρογνώμονες, προκειμένου να συνταχθεί εντός τακτής προθεσμίας και υπό την δική μου πολιτική καθοδήγηση, μια συνολική πρόταση πλαισίου λύσης του Κυπριακού. Ένα δικό μας πλαίσιο λύσης το οποίο θα βασίζεται:

• Στις αποφάσεις Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου – Ντενκτάς του 1977, Κυπριανού – Ντενκτάς του 1979 και Παπαδόπουλου – Ταλάτ του 2006.
• Στα θετικά στοιχεία των κατά καιρούς προτάσεων του ΟΗΕ που αποτελούν τα επιτεύγματα των διεκδικήσεων όλων των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
• Στις αρχές και αξίες που εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.
• Στις κατά καιρούς αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου.
• Στις εμπειρίες που αποκτήθηκαν από τη λειτουργία ομοσπονδιακών συστημάτων σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και του κόσμου.

Για κάθε ένα από τα κρίσιμα θέματα της λύσης η επιστημονική ομάδα των ειδικών θα κληθεί να παρουσιάσει εναλλακτικές – διαζευκτικές προτάσεις, που θα παρέχουν ευελιξία στη διαπραγμάτευση.

Όταν η συνολική πρόταση, την οποία ονομάζω Εθνική Συμφωνία πλαισίου λύσης, θα έχει ολοκληρωθεί, θα κατατεθεί στο Εθνικό Συμβούλιο για να ακολουθήσει ένας παραγωγικός διάλογος με δύο βασικούς στόχους:

Πρώτον, να αξιοποιηθεί κάθε θετική πρόταση που θα προέλθει από τις πολιτικές δυνάμεις.
Δεύτερον, να διαμορφωθεί κοινότητα στόχων και στρατηγικής, η οποία με τη σειρά της θα δημιουργήσει ένα πραγματικό υπόβαθρο ενότητας όλων μας.

Στη διαδικασία αυτή, απαραίτητη θεωρώ την ενεργό εμπλοκή και παρουσία της Ελλάδας. Επιδίωξή μου θα είναι οι κορυφαίες αποφάσεις για το μέλλον της Κύπρου να λαμβάνονται μέσα από διαδικασίες, συναντίληψης και συναπόφασης.

Επίσης, θα επιδιώξουμε ισχυρές διεθνείς και ευρωπαϊκές εγγυήσεις, ώστε οι πρόνοιες μιας συμφωνημένης και κοινά αποδεκτής λύσης να εφαρμοστούν στην ολότητα τους, χωρίς παρεκκλίσεις.
Η λύση η ίδια πρέπει να διαθέτει, εντός της, εγγυητικούς μηχανισμούς που θα επιβάλλουν επαναφορά στην προτέρα κατάσταση αν η Τουρκία δεν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Οι τέσσερις πυλώνες νίκης για την Κύπρο

• Πυλώνας 1 : Εθνική Συμφωνία πλαισίου λύσης.
  Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ να το κάνουμε ΜΑΖΙ.

  Χρειαζόμαστε επιτέλους ενότητα στόχων. Τα Ναι και τα Όχι ανήκουν στο παρελθόν. Στόχος μας είναι να δούμε πώς από κοινού, ενωμένοι θα χαράξουμε το μέλλον.
  Η Πρόταση μου για Εθνική Συμφωνία πλαισίου λύσης λύνει οριστικά το θέμα της ενότητας των πολιτικών δυνάμεων και του λαού μας.Στο σημείο αυτό, θέλω να απευθυνθώ με ειλικρίνεια προς τους πολίτες που πιστεύουν ότι είναι καλύτερα «εκείνοι απ’ εκεί και εμείς απ’ εδώ». Πρόκειται για τραγικό λάθος. Αυτός ο συμβιβασμός με την κατοχή δεν μπορεί να σταθεί στο χρόνο. Θα μας οδηγήσει στο «εμείς απ’ εδώ και εκείνοι παντού» και στη δημογραφική ανατροπή της πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων.Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε την νίκη της Τουρκίας για ένα στόχο που χάραξε από την δεκαετία του πενήντα και μια τραγική ήττα του κυπριακού ελληνισμού.Εμείς δεν χαρίζουμε την μισή Κύπρο στην Τουρκία. Και διαφωνώ ριζικά με όσους υιοθετούν ενεργητικά ή παθητικά τη λύση σε βάθος χρόνου.Διερωτώμαι, γιατί ο πρόεδρος Παπαδόπουλος δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να καθοδηγήσει σωστά το λαό. Δεν βλέπει τις επικίνδυνες τάσεις που ενδυναμώνονται;

  Και πώς αντιδρά, όταν πολλές δυνάμεις που τον στηρίζουν τοποθετούνται ανοικτά ακόμα και εναντίον της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας; Αν δεν μπορεί να πείσει αυτούς, πώς θα μπορέσει να πείσει τους άλλους και τον έξω κόσμο;

  Πρέπει να εξηγήσουμε στο λαό ότι η διαιώνιση της παρούσας εκκρεμότητας δεν μπορεί να είναι η επιλογή μας.  Είναι η κατάσταση που μας έχει επιβληθεί από την Εισβολή και την Κατοχή και δικός μας στόχος, δεν μπορεί να είναι άλλος από την ανατροπή της.

• Πυλώνας 2 : Να ανακτήσουμε και πάλι το διεθνές διπλωματικό πλεονέκτημα.

  Να πείσουμε ξανά για το δίκαιο του λαού μας. Να μπει ξανά στην ημερήσια διάταξη το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι ως πρόβλημα απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, όπως το κατάντησε ο κ. Παπαδόπουλος.Χρειαζόμαστε πρωτοβουλιακή εξωτερική πολιτική και επιθετική διπλωματία για να ανακτήσουμε την ηθική υπεροχή, αντί την αμυντική τακτική του «βλέποντας και κάνοντας». Στη σύγχρονη διπλωματία δεν μπορείς απλώς να αρνείσαι.Οφείλεις να προτείνεις δημιουργικά και να συμμετέχεις ενεργά στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Επί προεδρίας Παπαδόπουλου η Κύπρος ήταν η χώρα της απουσίας και της απαξίωσης.Ως πρόεδρος, μπορώ να καταστήσω την Κύπρο χώρα με αυτοπεποίθηση. Ισότιμο και αξιόπιστο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να ξανακερδίσουμε τους παλιούς μας φίλους και να αποκτήσουμε νέους.
   

• Πυλώνας 3 : Να κερδίσουμε από τις ευρωπαϊκές βλέψεις της Τουρκίας.

  Και σε αυτό το σημείο ο κ. Παπαδόπουλος αποδείχθηκε πρόεδρος μειωμένων αντιστάσεων. Την ώρα της κρίσης δεν αξιοποίησε τη θεσμική δύναμη της Κύπρου για την ουσία του Κυπριακού. Η Τουρκία προχωρά απρόσκοπτα και απενοχοποιημένη, με την δική μας συγκατάθεση.Πρέπει να πετύχουμε την ενεργό ανάμιξη της Ε.Ε. στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού αξιοποιώντας τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας.Η διπλωματική πίεση που θα ασκήσουμε, δεν θα επιτρέπει στην Τουρκία να καθηλώνει το Κυπριακό χωρίς κόστος. Το κόστος της μη προόδου στο Κυπριακό θα πρέπει να το πληρώνει αποκλειστικά και μόνο η Τουρκία. 
   

• Πυλώνας 4 :Ενδοκυπριακή λύση, πλήρης, λειτουργική και βιώσιμη.
  Ασφάλεια – Περιουσίες – Εγγύηση Εφαρμογής.

  Η λύση πρέπει να έρθει εκ των έσω. Γι’ αυτό και πρέπει να επιδιώξουμε άμεσα ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με την Τ/Κ πλευρά στη βάση της πρότασης της Εθνικής Συμφωνίας πλαισίου λύσης.Ενώ θα ετοιμάζεται η πρόταση Εθνικής Συμφωνίας πλαισίου λύσης θα επιδιώξω την αναβάθμιση, επιτάχυνση και απλοποίηση της εφαρμογής της Συμφωνίας της 8ης Ιουλίου, της οποίας το έργο θα πρέπει να περατωθεί το συντομότερο δυνατό.Θα επιδιώξω την αξιοποίηση της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου προκειμένου να δοθούν σύντομα απαντήσεις σε ακανθώδη προβλήματα ώστε να οδηγηθούμε στη συνέχεια σε έναν διάλογο ουσίας με βάση της Εθνική Συμφωνία πλαισίου λύσης.Για μας η λύση πρέπει να είναι πολιτικά και συνταγματικά πλήρης, βιώσιμη και λειτουργική. Να διασφαλίζει τη μία κυριαρχία, τη μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα, τη μία και μόνη υπηκοότητα, το αδιάλυτο και αδιαίρετο της κρατικής μας υπόστασης.
  Θα πρέπει να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προσφέρει ασφάλεια, δικαίωση στο θέμα των περιουσιών και εγγυήσεις εφαρμογής.Με την πάροδο του χρόνου η λύση μπορεί να βελτιώνεται και να εξελίσσεται μέσα στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο. Μια περίοδος ειρηνικής συμβίωσης και συνεργασίας στην ευρωπαϊκή Κύπρο θα επιτρέπει συμφωνημένες βελτιώσεις και γι’ αυτό θα πρέπει να επιδιωχθεί η αρχή της αναθεώρησης, όπως προβλέπεται στην Ε.Ε.Η νέα στρατηγική στο Κυπριακό απαιτεί μια νέα προσέγγιση. Απαιτεί ευελιξία και αντίληψη του διεθνούς σκηνικού. Διπλωματικές πρωτοβουλίες από πολιτικούς που αντιλαμβάνονται το σύγχρονο Ευρωπαϊκό σκηνικό και όχι την εποχή του ψυχρού πολέμου.
  Μόνο έτσι, μπορούμε να πάμε την Κύπρο μπροστά.